Dat Mega-mama gevoel

      Reacties uitgeschakeld voor Dat Mega-mama gevoel

Soms heb je van die dagen…. Die dag dat je thuis werkt terwijl de kinderen allemaal vakantie hebben. En dat je dan net de halve nacht op hebt gezeten met een ziek kind. Zo’n dag. Zo’n dag waarvan je niets hoeft te verwachten. Sterker nog: je prijst jezelf gelukkig als je ‘ m Ć¼berhaupt doorkomt. Zo’n dag waarvan je weet dat je teveel ballen in de lucht moet gaan houden, maar je eigenlijk al geaccepteerd hebt dat het niet gaat lukken, al voordat je er aan begonnen bent. Dat soort dagen dus. 

En dan ineens, totaal tegen alle verwachtingen in, pakt zo’n dag soms ineens verassend goed uit. Vandaag had ik zo’n dag. Ik verzet een berg werk, vermaak de kinderen en geef ze op tijd hun natjes en droogjes. Tussen het bellen en mailen door, bouw ik tenten en los ik Playmobil-probleempjes op. Ik ben uiterst productief aan het werk, draai al multitaskend een paar wasjes en ik heb zelfs nog tijd over voor een kop koffie met de buurvrouw. De kinderen komen qua aandacht niets te kort, er is geen stress en er staat aan het eind van de dag een gezonde maaltijd op tafel, waaraan de kids fris gedoucht, keurig zitten te eten. 


Soms, heel soms, lukt me dat gewoon. Geen idee hoe ik het doe. Waarschijnlijk doordat ik juist geen verwachtingen heb en het dus vervolgens alleen maar mee kan vallen. Of misschien ben ik op die dagen ongemerkt getransformeerd in Mega-Mama. Dat kan ook.